13 november jongstleden vond de Algemene Leden Vergadering van Slow Food Utrecht plaats in een druk bezocht Beauforthuis te Austerlitz. E.e.a. werd begeleid door een heerlijke broodproeverij door een van onze eigen Slow Food-professionals, namelijk De Veldkeuken uit Bunnik. In het jaarrapport deed het bestuur verslag van de door haar georganiseerde activiteiten, zoals proeverijen, aanwezigheid op beurzen, etc. en de financiën van het convivium. Ter vergadering is gemeld dat Ferry van Elven zijn functie als bestuurslid en secretaris om persoonlijke redenen neerlegt. Lisa Hoven is vervolgens unaniem aangesteld als nieuw opvolgend bestuurslid. Zij zal o.a. specifiek Slow Food Thuis onder haar hoede nemen.

De Slow Food Personal Shopper Service: een nieuwe dienst gelanceerd tijdens de "Streekweken" 22, 23 en 24 oktober jongstleden. Bij deze nieuwe overdekte seizoensmarkt voor streekproducten werd ieder uur een bezoeker door een Slow Food-begeleider als personal shopper mee de markt over genomen. Daarbij kreeg hij/zij extra informatie over de streekproducten om zich een echte "Foodie" te laten voelen bij het verlaten van de seizoensmarkt. Streekweken is een prachtig initiatief, wij hopen dat de eerstvolgende markt die net voor Kerst staat gepland voor 17, 18 en 19 december opnieuw zo'n succes wordt. Zet nu vast in je agenda. Locatie: "Zijdebalen" in Utrecht-Centrum (Jongeneel-hal). Kijk alvast voor meer informatie op www.streekweken.nl.



(door Ria de Jong)
Als je denkt dat je proeft met je mond, dan heb je het mis, ondervonden de deelnemers aan de Slow Food smaakworkshop in Utrecht. Traiteur Jeroen Nijnatten en levensmiddelen¬ technoloog Barbara Hart zetten ons herhaaldelijk op het verkeerde been.
Allereerst proef je met je ogen: van drie glaasjes met een blank, een lichtrose en een donkerrose drankje dachten we op basis van de kleur dat de laatste toch echt het zoetst zou zijn. Onze neuzen zeiden iets anders: de lichtrose rook het zoetst. Maar in de mond was de blanke het zoetst, dat was suikerwater. En de lichtrose dan, die zo zoet rook? Die was voorzien van amandelaroma, een geur die je associeert met zoet, maar zelf niet zoet is.
Een ander leuk experiment: houd je neus dicht en eet een stukje augurk. Je proeft zoet en zuur, je registreert knapperigheid, maar de smaak blijft vlak. Pas op het moment dat je je neus loslaat, gaan alle smaakreceptoren aan het werk en proef je de specifieke aroma's van augurk, je ervaart een ware smaakexplosie!
Pure smaken van zuur, zoet, zout, bitter en umami in allerlei gradaties passeerden de revue. Maar bij proeven met de mond speelt mondgevoel ook een rol, denk daarbij aan filmend of strak samentrekkend of strak opdrogend. Ook hiervan kregen we proefjes voorgeschoteld.
Klassieke combinaties zijn voor een groot deel gebaseerd op de hiervoor genoemde smaken en mondgevoel, Peter Klosse heeft ze beschreven en is erop gepromoveerd. Food Pairing is een nieuw systeem van combineren. Het uitgangspunt daarbij is dat ingrediënten die op belangrijke aroma's overeenkomen, goed samengaan. Dan krijg je witte chocola met haringkuit, gerookte zalm met mango en rauwe gamba met epoissekaas. Combinaties die zorgen voor een totaal nieuwe smaakervaring. Dat was wennen voor het proefpanel, en de meningen waren dan ook zeer verdeeld.
De bijeenkomst werd afgesloten met een lunch van knolderie-paddenstoelensoep met gerookte croutons, een wrap met zwarte bonen en artisjok en ijs van sinaasappelzest. Hierover was men behoorlijk eensgezind: lekker!

(door Frank van Elsdingen)
Littlemill, Bladnoch, Glen Mhor, Laphroig. Zomaar wat namen die voorbij kwamen op de whiskyproefavond die Henk Foppen heeft georganiseerd. En het waren niet de meest gebruikelijke flessen, want hoewel sommige namen misschien bekend zijn, had iedere fles wel een bijzonder verhaal. Wat dacht je van een Bowmore uit een jaar waarin dit huis bijzonder matige whisky’s heeft geproduceerd. Maar dan heeft Henk natuurlijk net die ene zeldzame meegenomen die wél een score van bijna 85 (op max. 100) heeft. Je moet het maar net weten. Met grote liefde voor het gouden goedje verteld Henk met gemak de hele avond door. Soms is hij even stil – als hij een slok neemt. Het publiek, zo’n mens of 20, geniet mee. “Van deze (Glen Mhor) mag je maar een heel klein beetje inschenken want méér is er niet”. Zuinig hoor Henk, had je niet een nieuwe fles kunnen kopen? “Nee, méér is er niet, nergens meer! De stokerij is in ’84 gesloten en deze flessen zijn niet meer in de handel”. Waanzinnig genieten, en ook nog in goed gezelschap. Een van de aanwezigen had zelfs de moeite genomen om in Schotse kilt te verschijnen, en na een aantal glazen proeven en de nodige aanmoediging, bracht hij een oud Engels lied ten gehore. Als laatste nog onze dank voor de ruimte die, dank zij bemiddeling van Jan van Veen, door Karel V beschikbaar was gesteld. Ook nog een top-locatie in de juiste stemming dus. Wanneer gaan we weer Henk….?


(door Wilma Seinen)
Foto-impressie? Zie YouTube (met dank aan Melle Gerlofs!)
Zondag 18 juli heeft het jaarlijkse zomerevenement plaatsgevonden, de Slow Food Picknick. Dit keer waren wij te gast bij “Molen de Valk” in Montfoort. Alles zat mee, vooral het weer kon niet beter. Het was een prachtig gezicht bij het aankomen in Montfoort. De molen had er zin in. Met prachtige draaiende wieken lag hij ons al toe te lachen. Het was al snel duidelijk…, dit wordt een prachtige middag!
De opkomst was groot, ca. 30 foodies hadden hun best gedaan om iedereen lekker te verwennen. Gewapend met pannen, kratjes met inhoud, uitklapbare stoeltjes en zonnebrand factor 30 deden de eerste leden hun intrede. Zo waren o.a. gemaakt: een rabarbertaart, mooi zacht gegaard vlees, een prachtige schotel met kleine versierde hamburgers, diverse salades en heerlijk kersenijs. Buiten werden pannenkoeken gebakken in koolzaadolie, een heerlijke luchtige traktatie.
Daarnaast had iedereen de gelegenheid om informeel kennis te maken met onze nieuwe voorzitter van Slow Food Nederland, Hans van der Molen. Op deze dag heeft Slow Food Utrecht weer kunnen laten zien dat culinair, passie en enthousiasme voor lekker, puur en eerlijk eten in ons convivium hoog in het vaandel staat.
Namens het bestuur onze hartelijke dank voor iedereen die zich zo heeft ingespannen om deze dag tot een succes te maken. Op naar de Picknick 2011!
.jpg)
Het belooft een prima dag te worden, want de weersvoorspellingen zijn goed, in ieder geval blijft het droog. Dat is wel prettig als je met ruim 20 personen gepland hebt om het land op te gaan. En er moest door de bezoekers ook nog een beetje worden gewerkt!
Rond half 5 kwamen de eerste gasten aan op de Knoflookkwekerij de Eemlook, naast Kookstudio en Boerderij De Riet in Leusden. Kees en Els Huijbregts waren gastheer en gastvrouw. Overal was aan gedacht om de middag en avond tot een succes te maken. We werden ontvangen met een heerlijk glas witte wijn. De wijn werd verzorgd door Ernst Hart van Wijnen van ’t Fort. Om het diner enigszins beschut te kunnen nuttigen was een grote tent opgezet. De lange tafels waren vrolijk gedekt met rode servetjes en prachtig gedecoreerd met vers samengestelde veldboeketten.
Kees Huijbregts heeft de Foodies ca. een uur meegenomen tussen de knoflookrassen. Kees en Els verbouwen op biologische wijze 173 verschillende knoflooksoorten. In totaal staan er meer dan 50.000 bollen op het veld. Alle soorten hebben namen en staan in lange rijen te pronken in de juni zon. De bloemen van de knoflookstengels, door de deelnemers zelf geplukt, werden door de koks Judith Karis, Frederike van der Kooy en Sieuwke de Vries in een heerlijk 3-gangendiner verwerkt.

Te beginnen met een amuse gevolgd door een knoflooksoep, langzaam gegaarde lamsbout en afgerond met een dessert met ijs en knoflookchutney. Als klap op de vuurpijl werd nog een digestief geserveerd: “De geest van look”, één keer raden… jawel, ook gemaakt van knoflook. Even wennen misschien, maar zeker de moeite waard om te proberen.

Rond een uur of negen kon een ieder, na een geurig kopje Max Havelaar-koffie, weer huiswaarts keren. Er waren verdacht veel witte papieren zakken met Rheinhessen wijn te vinden. Want zeg nou zelf: je kon er niet omheen om nog één of meerdere flessen van deze lekkere witte, rode of rosé wijnen mee te nemen. Ik heb direct thuis een fles rode wijn opengetrokken om nog even na te genieten. Het was wat mij betreft een succesvol evenement. Dit was ooit ontstaan bij de professionals en was nu georganiseerd voor de overige leden. Prima initiatief!
.jpg)
(door Wilma Seinen)
.jpg)
Zondag 21 februari waren we met zes foodies bij Myriam Nijssen; ook zij had de hele middag staan koken voor ons. Wij maakten kennis met nieuwe vrienden en bij een glaasje heerlijke witte Oostenrijkse wijn kwamen de tongen los. Myriam had gekozen voor een menu dat paste bij het seizoen en tevens een Italiaans tintje had. En zo begonnen we met een groene salade met gorgonzola, parmaham, rode druiven, pijnboompitjes en een dressing van olijfolie (van La vialla, zie www.la-vialla.com) met rode vruchtenwijnazijn.

In een volgeboekte sfeervolle schaapskooi van een zorgboerderij in Soest vond eind februari 2010 een uniek gastronomisch bierdiner plaats. Voor ruim twintig gasten organiseerden de Utrechtse Slow Food-professionals Daniëlle Duits en kok Ronald Brugmans een bijzondere avond. Na het welkom van de aanwezigen volgde een uiteenzetting van bierbrouwers Daniëlle Duits & Marco Lauret over hun speciaalbieren: Stout, Blond en Rookbier. Potjes met ondermeer gerst en hop gingen in het rond om te ruiken en te proeven.
Na het serveren van de amuse van boseend volgde een uitgebreid viergangenbierdiner: oesters met donkere Stout, in Blond bereide kalfswangen, langzaam gegaard biologisch varkensvlees met verschillende geroosterde oerbieten (geserveerd met Rookbier) en een overheerlijk chocoladedessert met Stout als afsluiting. Voor de vegetariërs was er een aangepast menu, met onder andere in Blond bereide lintmacaroni en versgeschaafde truffel. Bij ieder gerecht gaven kok en brouwers toelichtingen op de bier/spijscombinaties. Mede geïnspireerd door het enthousiasme van de deelnemers zijn er plannen om dit diner op verschillende plekken in de regio een vervolg te gaan geven. Interesse? Hou de websites van Duits & Lauret en De Gastronomiebeleving in de gaten...
.jpg)

Melle sneed, goot en mengde dat het een lieve lust was en al gauw kwam het eerste gerecht tevoorschijn uit de oven: een heerlijke marbré van boerderijvogels, prachtige doorzichtig en heerlijk van geur. Daarmee combineerde de Broccoli-appelsoep, het tweede gerecht, wonderwel. Inmiddels waren wij gasten druk in gesprek over de betekenis die ieder van ons hecht aan Slow Food als organisatie. Er zijn veel redenen om lid te worden: voor de één is dat de mogelijkheid om een stem te geven aan een alternatief voor het jachtige leven, zeg maar Fast Life. Voor de ander is het de behoefte om Nederland bewust te maken over de toestand van onze voeding en voedingsindustrie, en weer een ander wil de kennis inzake traditioneel boerenwerk doen behouden, verdiepen en verspreiden. We willen de wetgever beïnvloeden en praktische ideeën uitwisselen over ons eigen dagelijks leven. We willen recepten, maar ook campagnes om blijvend over verantwoord geproduceerd voedsel te kunnen beschikken. Dit alles overdachten wij tijdens het eten van het Veluws wildzwijnhaas. Na het hoofdgerecht volgden nog heerlijke kaas en werd afgesloten met een chocolademousse. Het menu werd begeleid met een aantal exquise wijnen van bijzondere druiven en het toetje ging vergezeld van een oeroude zoete sherry.

Half januari vond de winterbijeenkomst plaats van het professionele Slow Food-netwerk binnen Convivium Utrecht. We waren te gast in het sfeervolle pand van Jeroen van Nijnatten (traiteur/cateraar) in Utrecht. Samen met Barbara Hart (levensmiddelentechnoloog) was een interessant programma voorbereid onder het motto 'Slow Taste'. Onder hun deskundige leiding hebben we smaakexperimenten uitgevoerd en proefondervindelijk een aantal subtiele maar ook onstuimige sensaties meegemaakt Het werd een leerzame, verrassende en smakelijke bijeenkomst. Jeroen en Barbara gaan deze smaakvolle proefsessie in de loop van dit jaar vertalen in een workshop voor alle conviviumleden. Wordt dus vervolgd!
De Utrechtse Slow Food Professionals bestaan uit leden met uiteenlopende beroepen op het gebied van eten en drinken. Gemeenschappelijk uitgangspunt is de Slow Food-filosofie. We hebben een dubbele doelstelling. Enerzijds vormen we een netwerk om producten, kennis en ervaring onderling met elkaar uit te wisselen. Anderzijds organiseren we boeiende en smakelijke activiteiten voor de overige (consument)leden.
In ons netwerk verwelkomen we graag nog veel meer producenten! We roepen roepen jullie dus op om producenten uit je eigen omgeving te enthousiasmeren zich bij ons aan te sluiten. En als ze nog geen Slow Food-lid zijn, kunnen ze dat natuurlijk per direct worden: http://www.slowfood.nl/steun-ons/word-lid/.
Voor meer informatie over de Utrechtse Slow Food Professionals kun je terecht bij bestuurslid Ernst Hart: ernst@wijnenvantfort.nl.