| Februari 2012 | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| ma | 30 | 06 | 13 | 20 | 27 |
| di | 31 | 07 | 14 | 21 | 28 |
| wo | 01 | 08 | 15 | 22 | 29 |
| do | 02 | 09 | 16 | 23 | 01 |
| vr | 03 | 10 | 17 | 24 | 02 |
| za | 04 | 11 | 18 | 25 | 03 |
| zo | 05 | 12 | 19 | 26 | 04 |
We zijn het grootste Convivium van Nederland en wij organiseren activiteiten voor leden en voor niet-leden. Ook zijn we vaak aanwezig op (culinaire) activiteiten in Amsterdam en omgeving. Slow Food staat voor lekker, puur en eerlijk (in het Italiaans klinkt het nog mooier: buono, pulito e giusto). Genieten van producten uit je eigen omgeving. Dat proberen we ook in Amsterdam over te brengen
Check de agenda hierboven voor onze aanstaande activiteiten. Hieronder een overzicht van recente activiteiten van ons Convivium.
Om lid van Slow Food Amsterdam te worden ►
Op zondag 8 januari, de straten in het centrum van Amsterdam al verlicht zo rond 17 uur, leden van Slow Food Amsterdam vonden de weg naar Ruimte 59-61 door de duidelijke vlag in de Laurierstraat. Met een drankje in de hand luisterde iedereen naar de speech van Fiona (voorzitter) met aanvullingen van Rita (SF profs), Mieke (activiteiten), Sandor (Terra Madre 2013 in Nederland). Het inspireerde iedereen om zijn wensen voor Slow Food in 2012 op te schrijven of te delen in het gesprek van dat moment.
Zo gingen we na afloop naar huis als bestuurder of commissielid met een gevulde poster vol post-its met wensen. Het is duidelijk dat iedereen bruist van inspiratie voor een goed Slow Food jaar 2012. Die ideeën laten we niet zolang rijpen zoals je voor een goede wijn soms nodig hebt. Deze wensen zijn er om direct in te vullen en tot actie te komen. Amsterdam gaat weer een goed jaar in om te genieten van Lekker, Puur en Eerlijk eten met lokale, streekgebonden producenten, SF profs, leden maar vooral om te laten zien aan niet Slow Foodies wat dit nou eigenlijk is. Jullie zullen van ons horen!
Het diner in Amsterdam ter gelegenheid van de wereldwijde Terra Madre Day was wederom een succes. Op zondag 11 december maar liefst 180 gasten kwamen af op de unieke combinatie van Italiaanse en Nederlandse topproducten. Nieuw was dat er ditmaal niet alleen Nederlandse producenten acte de présence gaven, vanuit Italië waren producenten van rauwmelkse kaas en kappertjes binnengehaald.

Centrale thema's Dit jaar stonden duurzame visserij en rauwmelkse kaas. centraal. Deze waren in bijna alle gerechten verwerkt. Dit jaar was er ook een vertegenwoordiging uit Oeganda aanwezig. De afgevaardigde kwam kijken hoe wij genoten en hoe het project voor de 1000Tuinen van Afrika verliep. Hij kon vaststellen dat wij er op geheel Italiaans/Nederlandse wijze een ongekend en onvergetelijk festijn van maakten.

Plaats van handeling Het festijn vond deze keer plaats in hotel-restaurant De Goudfazant in Amsterdam-Noord. De organisatie kijkt tevreden terug. Want elk jaar een groei van 25% deelnemers aan het diner, ondanks de economische recessie is niet niks. Het evenement was non-profit. Click hier voor de balans vande avond>
Tot slot een woord van dank aan het organisatiecomité: Gessica en Gianni van Casa del Gusto, Slow Food Amsterdam.
(foto´s van Mariken de Ruiter en Manon Zernitz)
door Charonne Min
Zaterdag 19 november brachten we een bezoek aan het proeflokaal van distilleerder Wynand Fockink. In de smalle Pijlsteeg achter de drukke Dam begon Wynand Fockink rond 1679 een likeurstokerij en distilleerderij. Later werd een proeflokaal toegevoegd, waar de producten konden worden geproefd en gekocht. Deze combinatie met authentieke 17e eeuwse inrichting bestaat nog steeds. In de in ere herstelde distilleerderij kwamen we van alles te weten over het distilleerproces.
Alcohol werd vroeger vanuit Frankrijk of Rotterdam aangevoerd. Rotterdam was doorvoerhaven van graan, een grondstof van alcolhol. Van graan wordt er beslag gemaakt en daaruit wordt moutwijn gedistilleerd, de basis voor een ambachtelijke jenever. Het restproduct, zuurdesem, gebruikten bakkers weer voor hun broden. De distilleerderij staat nog steeds vol met glazen potten met kruiden, schillen en zaden te trekken, voor esprits voor de vele likeuren.
Paul begon te vertellen dat vroeger likeuren gemaakt werden als medicijn en niet zozeer als lekkernij. Het grappige is dat Slow Food in oktober een lezing organiseerde over oude kookboeken bij de Bijzondere Collecties van de UvA (zie verslag hieronder) . Ook daar werd ons verteld dat de aller eerste kookboeken eigenlijk medicijnboeken waren met recepten hoe men het snelst kon herstellen.
(Foto's Charonne Min)
De aanduiding oude of jonge jenever is een verwijzing naar het productieproces. Bij de oude methode zit er smaak aan de moutwijn (jeneverbesextract) en is deze gekleurd. Bij de nieuwe, industriele methode ontstaat er een hele neutrale alcohol waar geen smaak of geur aan zit en die zich met name leent om smaken op de bouwen. Na de jenevers was het tijd om de likeuren te proeven. Een van de bestverkochte likeuren is de half om half likeur. Deze werd ‘ontdekt’ toen per ongeluk een vat sinaasappellikeur en kruidenlikeur bij elkaar werden gedaan. Ook de ‘ Volmaakt geluk’ likeur en de likeur met de smaak van gevuld speculaas vielen goed in de smaak. Na afloop verlieten de meeste mensen de distilleerderij met een lekker flesje onder de arm.
door Charonne Min
Op zondag 16 oktober brachten wij een bezoek aan de afdeling Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam. Bijzondere Collecties herbergt één van de grootste collecties gastronomie van Europa. Deze middag konden Slow Foodleden en andere geïnteresseerden een middag meemaken over culinaire geschiedenis onder leiding van de conservatoren Garrelt Verhoeven en Joke Mammmen.

Garrelt begon met iets te vertellen over een bijzonder kookboek nl. het Koock-Boec van Magirus uit Leuven. Magirus (grieks voor kok) was nou niet zo zeer een echte kok, maar meer een belezen lekkerbek die een Italiaans kookboek vertaalt en bewerkt heeft en zo de mediterane keuken onze kant opgebracht heeft. Bijzonder aan dit boek is dat het nog steeds in z’n originele perkamenten kaft zit en dat het een boek betreft dat geschreven is als een gebruiksboek. Omdat papier kostbaar was in die tijd, werd het op klein formaat uitgebracht.
Na de introductie van Magirus konden we in de bibliotheek boven andere oude kookboeken bekijken.
(Foto's Charonne Min)
Joke vertelde ons dat kookboeken in die tijd vaak een aanhangsel waren van een boek over geneeskunde, waarin recepten stonden hoe iemand het beste weer aan kon sterken of beter worden. Of het vormde samen met een planten/tuinboek een romantisch boek over het landleven waarin stond hoe men het beste de eigen groenten uit de tuin kon bereiden of inmaken. Met de introductie van de kookboeken van Aaltje begin 19e eeuw was er voor het eerst sprake van een Nederlandse keuken. Voor die tijd was het vooral internationaal. Eind 19e eeuw ontstaan de kookboeken zoals wij die nu kennen met een ingrediëntenlijst en een bereidingsgedeelte. Dan ontstaan er ook de eerste kookscholen en treedt er als een gevolg daarvan een verschraling op in de middenklasse waar het koken dan niet meer 1 op 1 wordt overgedragen.
Gëinteresseerden kunnen altijd een afspraak maken met Bijzondere Collecties om de boeken zelf te raadplegen. Het kookboek van Magirius is ook online te lezen via www.kookhistorie.nl
door Astrid Coppens
Op 7 oktober vond er bij Cuisine Française een "jam-sessie" kookworkshop plaats. "Jammen", dus improviseren in de keuken. Spelen met smaak in plaats van precies koken volgens recept. En dat allemaal onder de bezielende leiding van Patric Bijsterveld en Jacob Preijde (www.verbijsterend.nl). Pat van der Wal-Bake, de eigenaresse van de kookschool, kwam voor de gezelligheid ook nog even meehelpen.
De avond begon met een demonstratie oesters openen en proeven. Jan Geertsema van "Goede Vissers" (www.goedevissers.nl) had een grote hoeveelheid wilde waddenoesters meegenomen en om te vergelijken ook wat zeeuwse creuzes. Allemaal van dezelfde familie: de allochtone japanse of pacifische oester, maar duidelijk verschillend van smaak. De waddenoester wordt verzameld op zandbanken en is groter en woester gevormd dan zijn gekweekte broertjes uit Zeeland. Hij smaakte wat zoeter. (voor meer informatie klik hier: www.youtube.com). Daarna vertelde Jan een inspirerend verhaal over verantwoorde kleinschalige visserij in het Waddengebied en gekeurmerkte en gecertificeerde vis, zodat de consument de herkomst en vangstdatum kan traceren (via het internet).

Vervolgens leerden we waar we op moesten letten om te beoordelen of vis echt vers was en harder en zeebaars fileren. En ook waren er ongepelde gekookte hollandse garnalen, die we met zijn allen zijn gaan pellen en die uiteindelijk in een heerlijke garnalencocktail belandden. Het geheim hiervan is een basis van zelfgemaakte mayonnaise, maar het drupje tabasco en pernod hielpen absoluut ook!
Het menu bestond uit verschillende bereidingen van oester (rauw en gestoomd a la Nam Kee), garnalencocktail, rauwe en gerookte harder op een bedje sla en een hoofdgerecht van harder op cederhout gegaard en op de huid gebakken zeebaars met roergebakken snijbiet en aardappelpuree met gebakken paddestoelen en uiteindelijk een verrukkelijke crème brûlée. Iedereen kon zich op verschillende bereidingen storten. Er werd veel gepraat over smaken, kwaliteit en duurzaamheid. Veel geleerd, heerlijk gegeten en veel inspiratie opgedaan!
We hopen snel weer een dergelijke avond te kunnen organiseren.

(foto's Charonne MIn)
door Astrid Coppens
Op 5 oktober . kwam een groep slow foodies bij elkaar bij brouwerij "De 7 deugden" in Osdorp om de de lokaal gebrouwen bieren te proeven en te beoordelen welke kaas-bier combinatie het beste tot zijn recht kwam. "De 7 deugden" is een kleine brouwerij die sinds begin dit jaar bestaat. Het is ook een zorgbedrijf, dat mensen met een achterstand een kans biedt op zinvol werk en persoonlijke ontwikkeling. Maar voor alles heeft eigenaar Garmt Haakma een passie voor bier en een ontembare drang om originele smaken te creeren en de kwaliteit van zijn bier te optimaliseren.
We werden ontvangen in de proefruimte met sfeervol kaarslicht. Voor het proeven stonden de cognacglaasjes al klaar. Er moesten tenslotte 7 bieren geproefd worden, dus kleine proefglaasjes waren een verstandige keuze! De te proeven bieren werden voorzichtig door Garmt gedecanteerd in een kan alvorens over de proefglaasjes verdeeld te worden. Het is een ambachtelijk product en bevat nog een restje gist, wat niet lekker is om op te drinken. Dus voorzichtig uitschenken is de boodschap.
We begonnen met 3 wat lichtere bieren, met prachtige namen als "Arm+Zalig", "Spring+Tijm" en "Wijs+Neuzig". Zowel het bier werd aandachtig geproefd als ook de combinatie met verschillende kaasjes. Sommige combinaties waren beter dan andere, maar we gingen op zoek naar de 1+1=3 ervaring. Iedereen had zo zijn eigen voorkeur. De Hollandse goudse belegen bleek echter een goede allemansvriend.
Halverwege de proeverij kregen we een rondleiding door de brouwerij en uitleg over het brouwproces. De soort, behandeling en herkomst van het graan, de soort Hop (er zijn meer dan 30 soorten hop!) en eventuele toegevoegde kruiden of fruit bepalen de uiteindelijke smaak, maar ook de temperatuur en duur van het gistingsproces. Naast het vaste assortiment worden er ook speciale seizoensbieren gebrouwen, zoals " Zomer+Hooi", en als die op zijn zijn ze ook echt op!. De brouwerij is nog volop in ontwikkeling en eigenaar-brouwer Garmt Haakma barst nog van de ideeen.
Daarna waren de zwaardere bieren aan de beurt en daar hoorden ook de wat stevigere kazen bij, zoals een blauwschimmel en oude schapenkaas. Ook nu weer prachtige bieren met prachtige namen als "Stout + Moedig" (gebaseerd op engels stout-bier; daar moet je van houden) en "Dubbel+Dik". Hoe verder de avond vorderde hoe moeilijker het werd om geconcentreerd te blijven proeven, maar het was duidelijk dat ieder bier met liefde was gebrouwen en een heel eigen smaakpalet had.
Het was een zeer geslaagde avond te noemen en de brouwerij heeft er gegarandeerd weer een paar liefhebbers bij gekregen.
Het bier is in enkele lokale slijterijen te krijgen en bij de brouwerij, aan de Osdorperweg 578 achter, 1067 SZ Amsterdam . Voor meer informatie: www.de7deugden.nl
(foto's Linda Teder)
door Charonne Min
Zondag 21 augustus hadden we een zoutproeverij bij Salsamentum in Amsterdam. Na Japan heeft Amsterdam de tweede zoutwinkel ter wereld. Dat is toch wel een unicum.
Wij werden bij binnenkomst verwelkomd door de eigenaar, Jeroen van Wieren, die van beroep Salinator is. Jeroen is op een innovatieve en culinaire manier met zout bezig en wist ons alles te vertellen over de winning en herkomst van zout; er werden dan ook druk aantekeningen gemaakt.
Zout kan afkomstig zijn van bovengronds zoutvlaktes, uit ondergrondse mijnen, van natuurlijk of kunstmatig verdampt zeewater en zeezout kan zelfs zongedroogd uit een kas komen. Zout kan heel puur zijn of juist met andere mineralen in aanmerking zijn gekomen, waardoor de kleur en smaak aan verandering onderhevig zijn.
De zouten die Jeroen ons liet proeven kwamen o.a. uit Bali, Mallorca, Australie en Terschelling. De diverse zouten verschillen onderling in smaak, intensiteit en in structuur. Na deze zoutproeverij pur sang, kregen we allerlei heerlijke hapjes voorgeschoteld die natuurlijk allemaal met het juist zout of kruidenzout besprenkeld waren. Zo hadden we aardbeien in chocolade gedoopt, meloenbolletjes met chilikruidenzout, toastjes met geitenkaas, banaan/sinaasappelmix, mozzarella met tomaat en basilicum. Speciaal voor deze middag had Jeroen voor ons een blauwhoender in zoutkorst gemaakt die we na een uurtje in de oven natuurlijk mochten proeven.
Alle combinaties waren zowel verrassend als overheerlijk.
En bij zoveel zout moet er natuurlijk ook gedronken worden; de champagne vloeide deze middag dan ook rijkelijk. En het bleef nog lang gezellig bij Salsamentum!
Op zondag 3 juli heeft het publieksfestival Amsterdam Duurzaam 14.000 bezoekers getrokken, veel meer dan vorige jaren. Ook bij de stand van Slow Food Amsterdam was het druk. We stonden midden op de markt vlakbij de ingang naar de Zuiveringshal. Het was goed om gesprekken te voeren met het publiek en duidelijk te maken dat Slow Food meer is dan een lekker worstje eten, dat het gaat om wie die worst maakt en hoe.
Wegens groot succes hebben we de excursie “Eten in de Natuur” van afgelopen jaar op 18 en 19 juni herhaald. Deze keer zijn we, wederom met Carla de Bruijn en Brigit van Tongeren, natuurgidsen van het IVN, in het duingebied rond Overveen op zoek gegaan naar eetbaar lekkers dat te vinden is in de vrije natuur.
Dingen die we zoal aantroffen waren vlierbloesem, brandnetels, zuurbes, look-zonder-look, hondsdraf en zandkool om er maar een paar op te noemen. Dat eetbare planten niet per definitie lekker zijn hebben we aan den lijven kunnen ondervinden.


Iedereen kreeg ook het boekje “Eten uit de natuur” mee, met daarin allerlei recepten om thuis uit te proberen.
Woensdag 20 april werd de chocoladeproeverij gehouden. De opkomst was hoog. 24 Mensen namen deel aan de proeverij. Vera Hofman van Original Beans hield een inspirerend verhaal over onder andere de verschillende soorten bonen (Forastero, Criollo, Trinitario en Porcelana) en de landen die cacaobonen produceren. Dit alles met duidelijk en interessant beeldmateriaal.

Daarna waren de deelnemers aan de beurt om 12 soorten chocola te proeven en de smaken
te definiëren. Het viel niet mee om duidelijke benamingen te geven aan de smaak, het aroma, het smeltgevoel en de structuur van de chocola. De geproefde chocola was van duurzame ondernemingen die met respect voor de cacaoboeren handelen.

Chocola te verkrijgen bij:
MetropolitanDeli
Warmoestraat 135
1012 JB AMsterdam
www.metropolitandeli.nl
Vanderdonk
Nieuwe Spiegelstraat 72
1017 DH Amsterdam
www.vanderdonkchocolates.nl
Chocolatl
Hazenstraat 25-A
1016 SM Amsterdam
www.chocolatl.nl
In gesprek over eten bij Slow Food Amsterdam; met een bordje van 3 verschillende versies van boerenkool met worst is dat goed gelukt. De blind-proeverij gaf met tweederde meerderheid duidelijk aan dat slow en puur (ambachtelijke worst, biologische groenten, jus van sukadelappen) de voorkeur genoot boven goedkoop en makkelijk (alles voorgesneden, jus uit pakje) en zeker boven supersnel en duur (magnetron maaltijd), die vond iedereen vies.

Het recept voor de pure boerenkool van Christianne Muusers, de gastvrouw van de avond, is hier te vinden: http://www.coquinaria.nl/recepten/11.1recept.html

Na het proeven kon de discussie aan de hand van 5 stellingen starten: waarom het goed smaakt en vooral Lekker, Puur & Eerlijk is. Cultuur bepaalt veel, hoe ben je opgegroeid en doe je zelf aan “heropvoeding” door smaken te ervaren en oude waarden te veranderen door eigen nieuwe waarden. De deelnemers van deze avond zijn al heel bewust met eten bezig, eten minder vlees, seizoensgebonden, kiezen voor kwaliteit en niet zozeer voor gemak. Daarmee is de discussie over voedselkilometers en kiezen voor biologisch (waar het biologische product dan ook vandaan komt) niet zozeer een dilemma maar een afweging die ieder voor zich maakt aan de hand van wat je weet over wat je eet. Het argument om te kiezen voor gemak werd van tafel geveegd door de vele voorbeelden dat zelf mayonaise maken of pesto of pizza niet meer tijd hoeft te kosten, je moet even weten hoe het moet en dan maak je het zo zelf. De ingrediëntenlijstjes die Christianne Muusers had opgesomd van de 3 versies zeiden genoeg over toevoegingen die je niet nodig hebt in je eten. In de pure versie kwam geen stabilisator, E-nummer, aroma of extract voor. Dat je als consument misleid kan worden vertelde Hilde Anna de Vries van Foodwatch, zij was speciaal als gast gevraagd om hier aanvulling op te geven. Misleidende marketing, gebrek aan transparantie voor consumenten, maar ook duurzaamheidsaspecten gerelateerd aan onze voeding, zoals voedselverspilling, o.a. door alleen “gave” producten in de schappen te leggen, staan bij deze internationale organisatie op de agenda zie http://www.foodwatch.nl/. Hilde bracht veel feiten op tafel, zoals dat ca. 20% van de totale prijs van bewerkte producten aan marketing wordt besteed.
Als afsluiting kwam de vraag: is hiermee nu de waarheid op tafel gekomen? De waarheid is er niet. Wel goede argumenten om zo eerlijk en transparant mogelijk geïnformeerd te worden over wat je eet. We kijken allemaal uit naar het vervolg van deze succesvolle start van een discussieavond met smaak.
Mieke Snoek
Coördinator activiteiten
Slow Food Amsterdam