Over worst

Eerlijk is eerlijk: als je een ‘Handboek voor de vinexjager’ op je naam hebt staan, en je mensen een compleet boek lang aanspoort om matties met je slager te worden, dan kun je bij mij verder weinig meer verkeerd doen. En dat ik frequent lezer van de blogs van beide auteurs van dit boek ben zal mij ook niet geheel onpartijdig maken. Toch denk ik dat ‘Over worst’ van Sjoerd Mulder en Meneer Wateetons (ondanks dat ze dat zelf nooit zo zullen zeggen) zo ontzettend Slow Food is dat ik mijn enthousiasme graag met u deel. Hier is waarom:

Veel typische ‘Slow Food’ literatuur is bloedserieus en voornamelijk gericht op hoog opgeleide mensen met een bovengemiddeld budget en een bovengemiddelde interesse in eten, cultuur, duurzaamheid, economie, geschiedenis en alle andere onderwerpen die bij voedselproblematiek komen kijken. Loop je een gemiddeld cafe, voetbalkantine of andere vergelijkbare gelegenheid binnen, dan is de kans dat je over deze onderwerpen een goede discussie gaat hebben niet zo heel groot. En dat zijn waarschijnlijk exact de plekken waar ‘Over worst’ best weleens in goede aarde zou kunnen vallen. Volledig doorspekt met humor en met een flinke dosis testosteron (echt vrouwvriendelijk is het boek niet), is het ‘t meest down to earth manifest dat je zult vinden om mensen aan te sporen hun eigen worsten te maken.

Of zelfworsten wel de oplossing is voor onze voedselproblematiek? Natuurlijk niet. Maar zorgvuldig verpakt (hoogstwaarschijnlijk onbedoeld) zitten hierin een paar heel belangrijke boodschappen. Ten eerste: worst is vakmanschap. In de supermarktworstgids achterin het boek staat geen enkele worst met meer dan vier van de vijf sterren, terwijl er 175 zijn getest. Door het boek heen geven de auteurs regelmatig inzicht in welke aspecten supermarktworsten over het algemeen van minder goede kwaliteit maken. De echt lekkere worsten maak je zelf, en daar komt heel veel kennis en ervaring bij kijken. Dat is (paradoxaal genoeg) meteen de tweede belangrijke boodschap: zelf doen! Het boek geeft alle redenen om, mits je een paar belangrijke randvoorwaarden in ogenschouw neemt, gewoon aan de slag te gaan. Ambacht na de voetbaltraining. Het betreffende hoofdstuk draagt niet voor niets de titel “DOE HET DAN”. Dat dat zelf doen de lezers bewust maakt van wat ze eigenlijk eten gaat waarschijnlijk bijna ongemerkt, maar wel bijzonder effectief. Tenslotte viert het boek diversiteit. Niet alleen bevat het boek een grote verscheidenheid aan worstrecepten (zoals je van een boek over worst maken mag verwachten), maar er wordt ook ruimschoots aandacht besteed aan lokale specialiteiten en wat bepaalde worsten bijzonder maakt. Stuk voor stuk onderwerpen die omarmd worden door Slow Food.

Het boek is niet overal een meesterwerk: in de recepten worden zowel de termen ‘zout’ als ‘nitrietzout’ gebruikt, terwijl altijd dat laatste bedoeld wordt (een essentieel detail!). Ook inhoudelijk is het op sommige plekken een beetje rommelig: onderwerpen worden (onnodig) dubbel behandeld en de volgorde is niet altijd logisch. Misschien het resultaat van het co-auteurschap? Gelukkig doet het niets af aan het (adhd) enthousiasme en de ‘doe het dan’ houding. De schitterende infographics zijn vaak even informatief als humoristisch en alles bij elkaar is het een mooi compleet werk voor iedereen die zelf worsten zou willen maken. Zelfs als je geen worst uit het boek ooit zult maken, dan heb je op z’n minst een leuk leesboek met de handige supermarktworstgids (volgende versie op zakformaat?).

Ewout Fernhout

Over worst, Meneer Wateetons en Sjoerd Mulder, ISBN: 9789048809912, €22,50