Texelse zwarte bij sterker dan andere bijen?

De Texelse zwarte bij, kandidaat voor opname in de Ark van de Smaak, is volgens onderzoek van het Nederlands Centrum voor Bijenonderzoek minder vatbaar voor bijensterfte. De bijensterfte op Texel is jaarlijks meestal niet hoger dan 1 tot 2 procent, met een maximum van 6%. Dit terwijl het Nederlands gemiddelde op 21% ligt.

Reden voor het verschil is dat alle bijen op Texel behoren tot een van de laatst overgebleven populaties van de zwarte bij, de oerbij van Nederland, voordat Italiaanse, Oostenrijkse en Engelse bijen werden ingevoerd. De Texelse bijen lijken over een genetisch bepaalde weerstand te beschikken.

Het Fries bijenonderzoeksbureau onder leiding van Romée van der Zee denkt dat deze bijen daarmee kunnen bijdragen van het verminderen van bijensterfte elders. Ze zou graag de zwarte bijen van Texel ook elders willen gaan vermeerderen, bijvoorbeeld op een afgezonderd eiland als Vlieland. Het is namelijk belangrijk dat deze genetische eigenschap veilig gesteld wordt.

De zwarte bij produceert op Texel in de Slufter tijdens de bloei de unieke ziltige goudgroenkleurige lamsoorhoning, die buiten dit eiland vrijwel nergens anders verkrijgbaar is.