Smaakuniversiteit in Argentan

Michel Onfray is niet alleen in Frankrijk een bekende schrijver en filosoof, maar gelukkig ook nog eens een echte gourmand. Hij is begonnen in Caen, waar hij een université populaire heeft opgericht.
Ik zag er wel wat tegen op. ’Is mijn Frans wel goed genoeg’ , vroeg ik me onderweg hardop af.
Om een zo bekende man te interviewen is toch wel een hele klus, maar het onderwerp ligt me wel heel na aan het hart, dus vooruit dan maar even doorbijten.  

Hij probeert Argentan met veel enthousiasme nieuw leven in te blazen. Het is een klein provincie stadje met een torenhoge werkeloosheid en de problematiek die daar bij hoort. En als het dan wat beter gaat moeten vooral de mensen aan de onderkant van de samenleving profiteren, vindt Michel Onfray.
Omdat hij het goed kan vinden met de burgemeester kwam er snel groen licht voor zijn biologische moestuin in het stadspark.
Onder leiding van een betaalde professionele tuinman met veel kennis, Jean-Luc Tabesse, worden ex-verslaafden, ex-gevangenen en langdurig werklozen weer voorbereid op zinvol werk in de maatschappij.
Zo wordt wekelijks een kleine, sympathieke groentemarkt georganiseerd, waar de bewoners van Argentan voor een schappelijke prijs hun biologische groente kunnen kopen.
Dat dit niet zonder de nodige vrijwilligers gaat, spreekt voor zich.
Midden in de tuin staat een grote permanente circustent waar zo’n  5 keer per jaar manifestaties met wisselende thema’s worden gehouden. Het gaat om een interessante mix van ontspanning en de nodige culturele bijdragen, zoals dit weekend, klassieke muziek van hoog niveau. Daarna is er een uitgebreid college over Champagne van het huis Delamotte. En ze zijn niet van de zuinige, na afloop is er voor iedereen een royaal glas champagne.
 
Aan het eind van de middag komt niemand minder dan de 3 sterrenchef Alain Gagnière uit Parijs een kookdemonstratie geven al ging het wel een beetje met de Franse slag. Onder grote hilariteit van het publiek, inmiddels door de overvloedige champagne zeer positief gestemd, werd het een komische act.
 
De dag wordt afgerond met een  Slow Food waardig 3-gangen menu voor maar 15 euro inclusief wijn en mineraalwater.
Overigens hoeft niemand entree te betalen. Maar Michel Onfray fluisterde me toe dat hij de honoraria voor de diverse sprekers nogal eens bijvult uit eigen zak. Dat men vaak voor hem ‘om niet’ optreedt, is dan ook mooi meegenomen.

Het klapstuk van de avond is de lezing van Michel Onfray zelf. Omdat het inmiddels aardig laat is, zal hij het wel wat inkorten, denk ik of hoop ik stiekem. Nou vergeet het maar.
Hij begon om 22 uur en stopte om 0 uur 30. Zonder een druppel water te drinken en uit zijn hoofd hield hij een gloedvol betoog over de collaboratie van Sartre en Simone de Beauvoir in de tweede wereldoorlog gevolgd door een even grondige rehabilitatie van Albert Camus.
Toen diens filosofie ook nog eens uitputtend doorgenomen werd, begon ik af te haken. Weglopen durfde ik niet. Hij zou me zeker herkennen. De discussie duurde tot 10 min voor 2!
Wat een fenomeen! Ademloos hebben een kleine 600 mensen uit alle lagen van de bevolking urenlang geluisterd.
 

De laatste vraag in het filmpje heb ik helaas niet meer kunnen vertalen omdat de tijd te kort was. Graag wil ik dat nog even doen.
Ik vroeg hem waarom er in Frankrijk, toch zo’n groot land, zo weinig Slow Food leden zijn.
Zelf had ik bedacht dat het koken in de genen zit. Franse moeders, grootmoeders en zelfs overgrootmoeders, zijn de koningin van de keuken met hun eigen natuurlijke inbreng.
Misschien is dat de reden, gecombineerd met wat chauvinisme, dat ze geen enkele behoefte voelen om lid te worden.
 
Anders dan ik had verwacht was zijn antwoord: ‘ Fransen houden niet zo van de naam Slow Food en niet van clubjes. Het klinkt te Engels in hun oren en het blijven natuurlijk onvervalste individualisten pur sang ’.
Ik vraag me af of hij weet wat Food Communities zijn en of hij de Young Food Movement beweging kent.
Gelukkig las ik in de Terra Madre ‘de Slow Food bijbel’ editie 2006, dat erin Frankrijk wel degelijk toen al 26 Food Communities werkzaam waren en zelfs 6 met een presidium!
Al met al was het wel een heel bijzondere dag in het stadspark van Argentan.

Université  populaire du Gout
20 avenue de la 2é DB
61200 Argentan
France